Najpierw jesteś sam...
Jak myślicie, co czuje samotny człowiek ?
Z pewnością czuje żal i niedocenienie. Jakże potężny krok do przodu można uczynić wybaczając ludziom to, że nie są tacy, jakimi chcielibyśmy, aby byli. Wystarczy jeden gest aby zabić wszelką nadzieję. Niektórzy lubią i chcą być samotni. Nie widzą w tym nic złego. A jednak...
Potem nadchodzi ogromne szczęście...
Szczęście. Dla jednych, to wygrana w totolotka lub odziedziczenie wielkiego majątku. Lecz to wcale nie jest szczęście. Szczęście jest uczuciem, gdzie jedna osobie obdarowuje drugą szczęściem. Robi wszystko, aby ta osoba czuła się przy niej bezpieczna. Troszczy się o nią. Daje jej ciepło, jakiego jeszcze nigdy nie miała. Dla innych zaś szczęście, to po prostu spokój, który przynosi każdy kolejny dzień. Dla innych to wolność, możliwość podejmowania decyzji o własnym życiu. to akceptacja samego siebie, swoich wad i zalet oraz pozytywne nastawienie do otaczającego nas świata. Dla innych to nic innego jak spontaniczność, taniec nocą na ulicy, zjazd sankami z górki. Lecz dla innych to coś niezwykłego i niepojętego, coś, co po prostu jest i ukazuje się w momentach, gdy najbardziej tego potrzebujemy...
Następnie ukazuje się cierpienie...
Samotność. Wszędzie ludzie, lecz Ty czujesz się samotny. Masz przyjaciół, rodzinę, która Cię kocha i wspiera, lecz Ci to nie wystarcza. Załamujesz się. Swój cenny czas zajmujesz na DUPERELE typu: emo. Zaczynasz się nad sobą użalasz, myślisz nad samobójstwem, chcesz znowu kochać, ale po co ? To dziecinne i głupie. W takich sytuacjach należy zapomnieć. Stawić na swoim. Próbować, starać się poprawić się; być lepszym wobec bliskich i nie tylko. Zanieś problemy na blooga tak jak ja, i będzie Ci lepiej...
Miłość niesie w sobie ogromny ładunek tajemnej siły, mocy, która wynosi poświęcenie ponad majestat Boga, prawa, społeczeństwa. To za jej sprawą jesteśmy pokorni, wytrwali, silni i ulegli, upadamy i podnosimy się, żyjemy i przebaczamy...:)
Życie jest piękne, gdy ma się dla kogo żyć...
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz